PUTRAJAYA – Harapan Syeikh Wazir Che Awang Al-Makki agar pentadbiran Datuk Seri Anwar Ibrahim kekal sehingga tamat penggal disertai ingatan supaya perubahan kuasa tidak dibuat secara terburu-buru, sekali lagi mengangkat keperluan mematuhi proses perlembagaan.
Dalam ucapannya pada Program Malaysia Bermunajat 2025 di Masjid Putra, beliau menyifatkan kekerapan pertukaran kerajaan sebagai punca kemerosotan sekolah pondok dan kesuraman ekonomi yang dirasai oleh masyarakat.
“Kita di Malaysia ini lima tahun satu kerajaan, (kadang-kala) dua atau setahun satu kerajaan,” katanya sambil menekankan peri penting kesinambungan dasar untuk menstabilkan tadbir urus dan menyantuni keperluan rakyat.
“Dasar berubah menyebabkan pondok pun lemah dan malap, ekonomi malap, ini bukan cara Islam,” tambahnya dengan merumuskan bahawa kestabilan ialah syarat bagi usaha memakmurkan negara majmuk.
Beliau turut menyatakan keyakinan bahawa “Insya-Allah semua rintangan dan cabaran di negara ini dapat diselamatkan,” dan menaruh harapan “Kerajaan pimpinan Datuk Seri (Anwar) dapat diselamatkan” sehingga tamat penggal.
Seiring dengan seruan itu, Anwar sehari sebelumnya mencabar mana-mana pihak yang mahu menukar kerajaan untuk membawa usul undi tidak percaya di Dewan Rakyat, sambil berpesan bahawa jika tidak cukup sokongan maka mereka wajar menunggu pilihan raya umum yang seterusnya.
Dalam perbahasan awam tentang mekanisme tersebut, pakar perlembagaan Prof Dr Shamrahayu Aziz menjelaskan bahawa undi tidak percaya ialah pernyataan Dewan bahawa perdana menteri telah hilang sokongan majoriti, dan ia merupakan antara instrumen sah yang diiktiraf oleh undang-undang.
Beliau menghuraikan bahawa cadangan usul hendaklah diproses mengikut Peraturan Mesyuarat dan amalan Parlimen, sementara hasilnya kelak menentukan keabsahan kerajaan yang memerintah atau keperluan langkah susulan di sisi Perkara 43(4) Perlembagaan Persekutuan.
Penjelasan itu menggariskan beza yang jelas antara hak berhimpun secara aman di jalanan dengan mekanisme peralihan kuasa di dalam Dewan, ketika blok pembangkang menyasarkan 300,000 peserta untuk Himpunan Turun Anwar pada 26 Julai sebagai tekanan politik di luar pentas legislatif.
Syeikh Wazir turut mengimbau sumbangan kewangan yang pernah disalurkan Anwar sewaktu beliau menuntut di Pakistan untuk pelajar ASEAN, dan menganggapnya contoh ihsan yang menurut beliau wajar diteruskan demi manfaat ummah dan masa depan pendidikan.
Seruan “ikut proses” itu hadir di tengah-tengah kebimbangan orang ramai terhadap biaya hidup dan peluang pekerjaan, isu-isu yang memerlukan fokus konsisten dalam pelaksanaan, bukannya perhatian yang sentiasa teralih oleh percaturan kuasa berulang-ulang.
Beliau menambah bahawa usaha memperkukuh dasar memerlukan masa dan kesabaran, sementara pertukaran haluan terlalu kerap akan menaikkan kos pelaksanaan, menunda projek dan menjejaskan kepercayaan pelabur serta komuniti pendidikan agama.
Dalam lingkungan inilah, mesej untuk mempertahankan kerajaan hingga tamat penggal dibaca sebagai ajakan membina disiplin politik yang lebih matang, memperkuat semak dan imbang, dan merapatkan jurang keutamaan antara wacana politik dengan realiti kehidupan rakyat.
Serentak itu, pengorganisasian perbezaan pandangan melalui Parlimen membolehkan rakyat menilai cadangan bersaing secara terbuka, sekali gus memastikan mandat yang dibentuk kelak, sama ada diteruskan atau diperbaharui, benar-benar berpaksikan angka dan hujah yang telus.
Ulama pondok tersebut menutup gesaan dengan keyakinan bahawa kestabilan akan menghidupkan kembali agenda pemerkasaan pondok, memodenkan prasarana dan memperkasa modal insan agama, sambil ekonomi dapat disokong melalui pelaburan yang lebih berani kerana kepastian dasar terpelihara.
Di sisi lain, kehadiran ramai dalam program keagamaan yang dihadiri beliau memperlihatkan sokongan moral terhadap kepimpinan semasa, namun beliau menekankan bahawa simpati tidak harus menafikan proses, sebaliknya menjadi dorongan untuk memperkukuh tekad melaksanakan dasar yang membawa kebaikan menyeluruh.
Beliau menjelaskan bahawa ekosistem pondok berkait rapat dengan kestabilan peruntukan dan kesinambungan kurikulum, dan apa-apa sahaja perubahan mendadak pada struktur pentadbiran lazimnya memerlukan masa untuk disesuaikan sebelum hasilnya boleh dinikmati oleh para pelajar serta komuniti sekitar.
Mesej tersebut menuntut peranan lebih besar masyarakat sivil dan sektor dermawan untuk melengkapkan usaha kerajaan, termasuk memastikan program bantuan pelajar, pembangunan kemahiran dan penyediaan prasarana tidak terputus akibat goncangan politik yang sementara.
Dengan menegaskan perbezaan antara hak berhimpun yang dilindungi undang-undang dan mekanisme undi tidak percaya di dalam Dewan, beliau memposisikan ruang demokrasi sebagai ekosistem yang saling menguatkan, bukannya platform yang mengalih tumpuan daripada penyelesaian substantif terhadap isu rakyat.
Pengakhiran tutur kata beliau yang menonjolkan doa dan harapan agar kerajaan diselamatkan memberi isyarat bahawa kestabilan bukan sekadar matlamat politik, malah prasyarat untuk memelihara kesinambungan pendidikan agama, memperkemas tadbir urus dan menyemai kepercayaan pelabur demi manfaat jangka panjang.
